|
OGÓLNOPOLSKA KONFERENCJA
|
Tegoroczną imprezę (konferencję, wystawy i warsztaty studenckie) współorganizują Katedra Architektury Wnętrz ASP
we Wrocławiu oraz Katedra Architektury i Urbanistyki, Wydział Architektury i Projektowania Interdyscyplinarnego, WAiPI,
UAP w Poznaniu
Projektowanie w duchu zrównoważonego rozwoju jest z nami już od kilku dekad, nie podlega chwilowym trendom, stawia na ponadczasowe rozwiązania przynoszące korzyści w dalekiej perspektywie czasowej, porusza kwestie tak istotne, że konieczne jest ciągłe odświeżanie altruistycznych i proekologicznych założeń, ale również śledzenie innowacji w jego zakresie.
Zapraszamy wszystkich projektantów architektury, którym bliskie jest podejście, gdzie dąży się do minimalizacji negatywnego wpływu na środowisko przy jednoczesnym tworzeniu zdrowych i komfortowych przestrzeni.
Poruszane będą zagadnienia stosowania ekologicznych materiałów np. naturalnych, niskoemisyjnych lub z recyklingu, projektowanie z myślą o efektywności energetycznej, wykorzystanie naturalnych źródeł światła i odnawialnych zasobów, a także dbałość o jakość powietrza w pomieszczeniach. Omówione zostaną także wybrane systemy wielokryterialnej oceny budynków. Wspólnym kluczem ma być długoterminowe myślenie o środowisku oraz zdrowiu mieszkańców na każdym etapie projektowania, a także zmniejszanie śladu węglowego i ochrona zasobów naturalnych dla przyszłych pokoleń.
we Wrocławiu oraz Katedra Architektury i Urbanistyki, Wydział Architektury i Projektowania Interdyscyplinarnego, WAiPI,
UAP w Poznaniu
Projektowanie w duchu zrównoważonego rozwoju jest z nami już od kilku dekad, nie podlega chwilowym trendom, stawia na ponadczasowe rozwiązania przynoszące korzyści w dalekiej perspektywie czasowej, porusza kwestie tak istotne, że konieczne jest ciągłe odświeżanie altruistycznych i proekologicznych założeń, ale również śledzenie innowacji w jego zakresie.
Zapraszamy wszystkich projektantów architektury, którym bliskie jest podejście, gdzie dąży się do minimalizacji negatywnego wpływu na środowisko przy jednoczesnym tworzeniu zdrowych i komfortowych przestrzeni.
Poruszane będą zagadnienia stosowania ekologicznych materiałów np. naturalnych, niskoemisyjnych lub z recyklingu, projektowanie z myślą o efektywności energetycznej, wykorzystanie naturalnych źródeł światła i odnawialnych zasobów, a także dbałość o jakość powietrza w pomieszczeniach. Omówione zostaną także wybrane systemy wielokryterialnej oceny budynków. Wspólnym kluczem ma być długoterminowe myślenie o środowisku oraz zdrowiu mieszkańców na każdym etapie projektowania, a także zmniejszanie śladu węglowego i ochrona zasobów naturalnych dla przyszłych pokoleń.
Ogólnopolska Konferencja re-FORMA 2026
Tegoroczną imprezę (konferencję, wystawy i warsztaty studenckie) współorganizują Katedra Architektury Wnętrz, ASP we Wrocławiu oraz Katedra Architektury i Urbanistyki, Wydział Architektury i Projektowania Interdyscyplinarnego, WAiPI, UAP w Poznaniu.
Tegoroczną imprezę (konferencję, wystawy i warsztaty studenckie) współorganizują Katedra Architektury Wnętrz, ASP we Wrocławiu oraz Katedra Architektury i Urbanistyki, Wydział Architektury i Projektowania Interdyscyplinarnego, WAiPI, UAP w Poznaniu.
PRELEGENCI re-FORMA 2026 konspekty referatów
dr hab. inż. arch. Tomasz Piwiński prof. UAP
Absolwent Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz
w Poznaniu, ukończył studia na kierunkach Architektura Wnętrz oraz Architektura. W trakcie studiów, odbył roczne stypendium na Politecnico di Milano. Od 2009 pracownik naukowy Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Zajmuje się badaniami nad relacją między strukturą urbanistyczną a efektywnością pozyskiwania energii odnawialnej. Założyciel i prowadzący Biblioteki materiałów, której celem jest poszerzanie wiedzy studentów na temat właściwości materiałów i możliwości ich zastosowania. Założyciel i prowadzący Pracowni Architektury Zrównoważonej, specjalizującej się w projektowaniu budynków energooszczędnych i pasywnych. Reprezentant UAP w stowarzyszeniu PLGBC. Dziekan Wydziału Architektury i Projektowania Interdyscyplinarnego. Prócz działaności dydaktyczno - naukowej jest aktywnym projektantem. Prowadzi biuro projektowe EQ_studio. W swojej działalności zarówno w architekturze jak i architekturze wnętrz, skupia się na stosowaniu rozwiązań wykorzystujących założenia zrównoważonego rozwoju. Specjalizuje się w opracowywaniu projektów budynków energooszczędnych i pasywnych, modernizacjach obiektów istniejących. Dotychczasowe realizacje, obejmują przede wszystkim, wnętrza publiczne i mieszkalne, wnętrza pawilonów wystawienniczych oraz wystaw muzealnych. Posiada certyfikaty Passive House Designer oraz LEED Green Associate. |
Systemy certyfikacji budynków, narzędzie niskoemisyjnej architektury i wnętrz
Problematyka Wystąpienie dotyczyć będzie najistotniejszych zagadnień certyfikacji energetycznej i wielokryHerialnej oceny budynków. Autor spróbuję wskazać na przyczyny i cele pozyskiwania certyfikatów i ocen oraz opisać metody, zakres i procedurę certyfikacji. Istotnym elementem wykładu będzie wykazanie w jakim stopniu certyfikacja dotyczy zagadnień architektoniczno - budowlanych a w jakim zakresie aspektów związanych z architekturą wnętrz. Teza Systemy wielokryHerialnej oceny budynków oraz certyfikaty energetyczne, pełnią ważną rolę w rozwijaniu technologii budowlanych, modyfikacji procesów projektowych oraz popularyzacji zagadnień zrównoważonego rozwoju mających zastosowanie w obiektach niskoemisyjnych. Plan wystąpienia: - Cele zrównoważonego rozwoju ONZ - wykazanie znaczenia dziedzin projektowych na aspekty zrównoważonego rozwoju
Literatura:
- Understanding Passivhaus, Emma Walshaw, 2020 Źródła internetowe: hWps://www.un.org.pl/ / hWps://gozwpraktyce.pl/ / hWps://www.cbre.pl/ / hWps://breeam.co / hWps://www.wellcer^fied.com/ / hWps://passipedia.org / hWps://www.usgbc.org/leed |
Dr hab. inż. arch. Magdalena Celadyn, prof. ASP
Click here to edit.
W swoich pracach badawczych i projektach konceptualnych analizuje problem integracji obiektów architektonicznych oraz ich wewnętrznych przestrzeni, w kontekście wykorzystania metod i technik projektowych służących uzyskaniu ich zgodności formalnej, efektywności funkcjonalnej, integralności estetycznej i wysokiej sprawności środowiskowej. Prowadzi studia nad zagadnieniem implementacji postulatów zrównoważenia środowiskowego w metodyce projektowania architektonicznego wnętrz oraz analizie wpływu tych postulatów na kształtowanie konstytutywnych komponentów wnętrza architektonicznego, traktowanych jako instrumenty pasywnego projektowania architektonicznego wnętrz. Autorka monografii
i artykułów publikowanych w międzynarodowych czasopismach naukowych dotyczących kontekstualizacji i aktywacji środowiskowej komponentów wnętrza architektonicznego, strategii projektowej adaptatywnego ponownego użycia zasobów materiałowych oraz biofilnego projektowania architektonicznego wnętrz. |
Biofilne projektowanie architektoniczne wnętrz w realizacji postulatu efektywności materiałowej
Z początkiem XXI w biofilia jako hipoteza badawcza, stała się przedmiotem szerszych analiz w architekturze związanych głównie z aspektem emocjonalnej potrzeby interakcji użytkownika środowiska wewnętrznego z obiektami i zjawiskami istniejącymi w środowisku naturalnym, jako czynnika wspierającego komfort psycho-fizyczny. Konsekwencją studiów nad możliwościami aplikacji teorii biofilii w praktyce projektowej architektonicznej były próby zdefiniowania kryteriów projektowania biofilnego i skodyfikowania zaleceń projektowych dla architektów i architektów wnętrz. Projektowanie biofilne[1], jako termin określający metodykę projektową skierowaną na stymulację pozytywnych reakcji odbiorcy na określone naturalne stymulatory upowszechnił Stephen R. Kellert, wskazując, że projektowanie biofilne promuje korzyści płynące z pielęgnowania relacji między ludźmi i naturalnym środowiskiem, będąc ponadto czynnikiem służącym uzyskaniu pozytywnego efektu środowiskowego obiektów architektonicznych. Artykuł koncentruje się na analizie jednego z obecnych w literaturze przedmiotu schematów projektowania biofilnego zaproponowanego przez Saligarosa i Masdena, któremu w artykule przypisano termin modelu ‘responsywnego’. Celem analizy jest wykazanie, że model ten, zawierający wzorce projektowe ujęte także w innych schematach (np. obecność obiektów biotycznych, operowanie światłem słonecznym we wnętrzu architektonicznym umożliwiające dostrzeganie zmian w otoczeniu w cyklu dobowym i sezonowym, wizualne połączenie z naturą reprezentowaną przez fizyczne obiekty, systemy biologiczne i naturalne procesy), będąc najbliższym realizacji postulatu efektywności materiałowej, dowodzi komplementarności biofilnego projektowania architektonicznego wnętrz z postulatami zrównoważenia środowiskowego. [1] Termin stosowany dla opisu kierunku projektowania, które służy kształtowaniu wartościowych relacji pomiędzy użytkownikiem przestrzeni wewnętrznych budynku a naturalnym otoczeniem pozytywnie wpływających na kondycje psychologiczną i fizjologiczną jednostki poprzez odwołanie do hipotezy biofilii, jest obecny w literaturze przedmiotu w oryginalnym brzmieniubiophilic design. W artykule posłużono się polskim tłumaczeniem ‘projektowanie biofilne’, które jest rozumiane jako ‘projektowanie wykazujące zgodność z koncepcją biofilii’ i stanowiące jej ekstensję ukierunkowaną na komfort użytkownika.. |
Agnieszka Kacprzak
Architektka i współzałożycielka pracowni Architektura Wrażliwa (2021), działającej na styku projektowania regeneratywnego, cyrkularnego oraz architektury opartej na materiałach naturalnych. Absolwentka Architektury i Urbanistyki na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (dyplom
z wyróżnieniem), doświadczenie zdobywała w renomowanych pracowniach projektowych w Londynie oraz podczas programu Summer Build w Hooke Park (Architectural Association School of Architecture w Londynie), gdzie pracowała nad budową eksperymentalnej struktury z naturalnych rozwidleń bukowych jako elementów nośnych, co ukształtowało jej podejście do niekonwencjonalnych biomateriałów i metod projektowania regeneratywnego. Jest autorką i inicjatorką eksperymentalnego projektu „Dom z Natury” - jednego z pierwszych w Polsce domów realizowanych z materiałów biopochodnych, prowadzonego równolegle jako proces badawczy nad wykorzystaniem zasobów i odpadów budowlanych. W 2025 roku współorganizowała oraz była główną prelegentką międzynarodowej konferencji „New Narratives in Architecture” na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, angażując się w rozwój nowych kierunków myślenia o architekturze. Jest także autorką projektów wystawienniczych i instalacji artystycznych podejmujących tematy środowiskowe, prezentowanych w Polsce i za granicą, w tym ekspozycji „PereboryOdsłony” w Muzeum Południowego Podlasia w Białej Podlaskiej, zrealizowanej z wykorzystaniem materiałów z odzysku. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, Wydział Architektury Wnętrz, Pracownia Detal Miasta Architektura Wrażliwa – studio projektowe https://architekturawrazliwa.pl/ |
Dom z Natury
W czasach, gdy coraz częściej mówi się o niebudowaniu, projekt „Dom z Natury” jest próbą odpowiedzi na pytanie: jak budować dom zdrowy, trwały i łagodny dla otoczenia? To proces, który staje się laboratorium materiałów naturalnych. Już na poziomie podstawowych decyzji ujawnia się jego kierunek: fundament powstaje ze szkła spienionego z recyklingu, eliminując potrzebę betonowej płyty fundamentowej. Ściany budowane są z bloczków konopno-wapiennych materiału oddychającego, regulującego wilgotność i wiążącego CO₂ Pytanie „z czego budujemy?” prowadzi wszystkie decyzje materiałowe nie tylko te widoczne i spektakularne, ale również te ukryte w warstwach i detalach. Dom jest sumą tego, z czego został wykonany. Spędzamy około 90% czasu w pomieszczeniach i wdychamy dziennie blisko 12 m³ powietrza, dlatego każdy materiał współtworzy jego jakość. Wybór naturalnych, nietypowych materiałów staje się wciągającą praktyką, choć nie jest łatwy niesie ze sobą konsekwencje, wymaga nowych kompetencji wykonawczych i czasu. Jednocześnie trudno zawrócić z raz obranej drogi. Dom staje się nauczycielem: drewno uczy pokory wobec czasu, konopie pokazują, że ściana może oddychać i izolować, szkło spienione przypomina, że odpady mogą stać się fundamentem, a mata konopna skutecznym izolatorem szczelin montażowych. Budowa nie przebiega szybko ani liniowo. Ta powolność staje się sprzymierzeńcem. Projektowanie wrażliwe oznacza gotowość przyjęcia, że materiały, ludzie i okoliczności mogą zmieniać bieg projektu. Dom z Natury nie jest skończonym manifestem, lecz pytaniem: jak budować, nie niszcząc? Jak architektura może być uważna i gościnna, a nie dominująca? To otwarta przestrzeń na pytania, wątpliwości i rozmowy o możliwych scenariuszach przyszłości architektury. Paragraph. Kliknij tutaj, aby edytować. |
Dr hab. Natalia Kliśko-Walczak
projektantka wnętrz, badaczka i nauczycielka akademicka związana z
Uniwersytetem Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu na Wydziale Architektury Wnętrz i Scenografii. Kieruje Pracownią Projektowania Ekologicznego, w której rozwija projekty badające relacje pomiędzy przestrzenią, człowiekiem i środowiskiem. Jej praktyka projektowa koncentruje się na ekologicznych strategiach kształtowania wnętrz oraz eksperymentalnych strukturach przestrzennych inspirowanych procesami naturalnymi. Jest autorką systemu struktur Sequenza, w którym bada wpływ formy i materiału na światło, powietrze, wilgotność i akustykę we wnętrzach. W swojej działalności łączy projektowanie, badania materiałowe oraz działania artystyczne, a jej prace prezentowane są w projektach badawczo-artystycznych oraz na wystawach związanych z architekturą i designem. |
Rola decyzji projektowych w kształtowaniu pasywnej ekologii wnętrza na przykładzie systemu struktur Sequenza
Referat dotyczy roli decyzji projektowych w kształtowaniu pasywnych strategii oddziaływania na środowisko wnętrza. Punktem wyjścia jest założenie, że architektura wnętrz może aktywnie współtworzyć warunki przestrzenne bez konieczności odwoływania się wyłącznie do technologii instalacyjnych. W tym ujęciu projektant, poprzez dobór materiału, skalę elementu, jego układ, zagęszczenie oraz warstwowość, kształtuje struktury zdolne do regulowania wybranych aspektów środowiska wnętrza. Przedmiotem analizy jest autorski system Sequenza obejmujący sześć struktur odnoszących się do podstawowych problemów ekologii wnętrza: światła, temperatury, wilgotności, ruchu powietrza, jakości powietrza oraz akustyki. Referat koncentruje się na strukturze Hygra Sequenza, rozwijanej jako przestrzenna struktura z włókien naturalnych, której zadaniem jest wspieranie pasywnej regulacji wilgotności we wnętrzu. Szczególny nacisk położony zostaje na proces projektowy: wybór materiału, różnicowanie średnicy elementów, geometrię układu elementów liniowych oraz budowanie głębi poprzez układy wielowarstwowe. Zestawienie wariantów prowadzi do wskazania, że to właśnie decyzje formalne i materiałowe stają się narzędziem kształtowania ekologicznego potencjału wnętrza. System struktur Sequenza zostaje przedstawiony jako mapa relacji pomiędzy problemem środowiskowym a odpowiedzią przestrzenną, zaś Hygra Sequenza jako przykład, w którym język formy staje się równocześnie narzędziem regulacji i budowania doświadczenia przestrzeni. W tym ujęciu projektowanie struktury przestrzennej może być rozumiane jako element szerszych strategii zrównoważonego kształtowania środowiska wnętrz. |
Magdalena Kacprzak-Gagatek
projektantka wnętrz i mebli oraz wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, doktor sztuki oraz absolwentka studiów podyplomowych z zakresu zarządzania designem. Od ponad 18 lat zajmuje się projektowaniem przestrzeni oraz autorskich obiektów użytkowych. W ostatnich latach koncentruje się na projektach i badaniach związanych z wykorzystaniem materiałów z drugiego obiegu, ze szczególnym uwzględnieniem tekstyliów. W swojej praktyce rozwija podejście, w którym materiał staje się punktem wyjścia procesu projektowego.
Łączy działalność projektową z pracą badawczą i dydaktyczną. |
Projektowanie w duchu zrównoważonego rozwoju od lat stanowi istotny kierunek w architekturze i designie, jednak w praktyce często ogranicza się do optymalizacji istniejących rozwiązań, zamiast prowadzić do zmiany samego sposobu myślenia o procesie projektowym. W referacie zaproponowane zostanie przesunięcie punktu wyjścia – z projektowania od zera na projektowanie oparte na istniejących zasobach.
Punktem odniesienia będzie praca z materiałami z drugiego obiegu, w szczególności tekstyliami, które traktowane są nie jako substytut materiałów pierwotnych, lecz jako aktywny element procesu projektowego. Ich właściwości, ograniczenia oraz historia użytkowania wpływają bezpośrednio na kształtowanie formy i decyzje projektowe. W wystąpieniu omówiony zostanie proces pracy obejmujący selekcję materiału, jego transformację oraz implementację w przestrzeni. Szczególna uwaga poświęcona zostanie relacji pomiędzy materiałem a odbiorem wnętrza, w tym jego atmosferą, światłem oraz komfortem użytkownika. Rozszerzeniem prezentowanego podejścia jest praca z meblami jako obiektami podlegającymi kolejnym cyklom życia, w których istotna staje się nie tylko zmiana estetyki, lecz także reinterpretacja funkcji i znaczenia. Referat wpisuje się w szerszy kontekst projektowania cyrkularnego i podejmuje refleksję nad zmianą roli projektanta oraz znaczeniem materiału jako punktu wyjścia w procesie projektowym. |
Informacje i pliki do pobrania dotyczące zgłoszeń znajdziecie Państwo w zakładce aktualności
